Alinea 37 Rechtbank Amsterdam 2 oktober 2020

3. [eiser 1] en [eiser 2] stellen hiertoe – samengevat – dat zij met KLM bij hun indiensttreding in 1991 een loonafspraak hebben gemaakt die inhoudt dat het overeengekomen loon een netto loonaanspraak betrof en zij daarover geen inkomstenbelasting verschuldigd zouden zijn. Hen is destijds bij hun indiensttreding door de heer [naam 6] van HR van KLM voorgespiegeld dat zij, omdat zij niet in Nederland woonachtig waren, vrijgesteld waren van het betalen van belasting in Nederland. [eiser 1] en [eiser 2] stellen dat de enige voorwaarde van KLM was dat zij een vrijstellingsverklaring van de belastingdienst dienden te overleggen. KLM heeft hen geadviseerd deze aanvraag te doen, wat ook is gebeurd. [eiser 1] en [eiser 2] stellen dat de bruto = netto-constructie voor hen zeer interessant was en reden om bij KLM in dienst te treden. Zij mochten erop vertrouwen dat KLM deze afspraak gestand zou doen, mede gelet op de consequente wijze waarop KLM, ook ná 2012, het loon specificeerde en uitbetaalde. KLM dient dus het salarisverschil als gevolg van de belastingheffing vanaf 2012 te compenseren. Dit vloeit niet alleen voort uit hetgeen partijen uitdrukkelijk hebben besproken, maar ook uit de aanvullende werking van de redelijkheid en billijkheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c24f7b11f4faa366c18df2e1406eecf083be5c928af3d185a3c9d69506aaf814 | shasum -a 256