Onder 4.27. Rechtbank Amsterdam 6 april 2022

Het is echter niet mogelijk om te achterhalen wat Internazionale bereid was om aan [eiser] te betalen als [eiser] wist van de hoge commissievergoeding aan SEG. Dat Internazionale [eiser] erg graag wilde contracteren, blijkt bijvoorbeeld uit het citaat uit de presentatie die SEG voor [eiser] heeft gemaakt in december 2017/januari 2018 waarin staat: “ They really want you and need you. Financially they go ‘all the way’ ” (zie 2.14). Of en hoeveel Internazionale aan de deal meer had willen besteden, hetgeen SEG betwist, is niet te achterhalen. Ook is het niet mogelijk om te achterhalen wat Internazionale aan [eiser] zou hebben betaald als aan SEG daardoor een minder hoge vergoeding was betaald. Evenmin is duidelijk geworden wat Internazionale over had voor het feit dat [eiser] transfervrij was. Wel is duidelijk dat dit aspect voor Internazionale van groot belang is geweest, omdat het zowel bij de vergoeding van € 7,5 miljoen als bij de vergoeding van € 2 miljoen als voorwaarde voorkomt in de Commissieovereenkomst. Aan [eiser] is de kans ontnomen om de onderhandelingen over zijn salaris te kunnen voeren met de wetenschap wat SEG aan commissie zou ontvangen van Internazionale. Wel is aannemelijk dat de financiële verhouding tussen [eiser] , Internazionale en SEG in dat geval anders zou zijn geweest. Het condicio-sine-qua-non-verband tussen het verlies van die kans op nadere onderhandelingen en de onderhavige normschending is hiermee vastgesteld. Op de begroting van de schade moet daarom de zogenaamde kansschadeleer worden toegepast (zie onder meer ECLI:NL:HR:2021:461). Daartoe wordt tevens berekend wat een meer gebruikelijk honorarium voor SEG zou kunnen zijn geweest, ook daarop wordt de kansschade afgestemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbb60b2db429ede21a6dc43ff9a99373af43cb20bd49061b2facc3b878a22848 | shasum -a 256