Onder 4.44. Rechtbank Amsterdam 15 juni 2022

Van ongeveer de helft van het met de 183 facturen gemoeide bedrag heeft de rechtbank betrekkelijk eenvoudig kunnen vaststellen dat het bewijs van betaling daarvan – anders dan Van der Leij heeft betoogd – zich bevindt bij de door Bor overgelegde stukken (producties 51 en 53). Hoewel de rechtbank niet van alle facturen is nagegaan of daarvan een betaalbewijs aanwezig is, heeft de rechtbank in elk geval van een deel van de facturen niet kunnen vaststellen dat een betaalbewijs daarvan zich bij de overgelegde stukken bevindt. Dat is in dit geval echter ook niet nodig, omdat op grond van het geheel van omstandigheden reeds voldoende is komen vast te staan dat Bor de kosten, die zijn opgenomen in de 183 facturen, heeft gemaakt. Daartoe is redengevend dat niet in geschil is dat al deze kostenposten zijn gestaafd met een factuur, dat al deze facturen zijn gericht aan Bor en dat deze facturen betrekking hebben op het project Mook. Van der Leij heeft niet gesteld dat de facturen niet waarheidsgetrouw zouden zijn. Gelet op voornoemde omstandigheden is daarmee naar het oordeel van de rechtbank voldoende komen vast te staan dat Bor alle 183 facturen heeft voldaan en is een instructie aan Bor om nadere bewijzen van betaling te verstrekken niet aan de orde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a251e27e6bb76878487c9e5f57f96e268f2e5537b0eceeb8430d249a9c81cf52 | shasum -a 256