Onder 3.2. Rechtbank Amsterdam 25 februari 2022

De raadsman heeft voor beide feiten vrijspraak bepleit. Verdachte heeft alleen het peilbaken voorhanden gehad. Van de andere goederen kan niet worden bewezen dat verdachte ze voorhanden heeft gehad. Het peilbaken, de spycam en de gehuurde bus zijn naar hun aard in objectieve zin niet duidelijk bestemd voor het plegen van een moord. Het gebruik van de voorwerpen in deze zaak was mogelijk gericht op het traceren van iemand, waarbij niet eens vaststaat dat het om het traceren van [slachtoffer 1] ging. Uit het dossier kan niet worden afgeleid dat daadwerkelijk sprake is geweest van traceren. Uit het plaatsen van het baken kan juist worden afgeleid dat het traceren nog niet was gelukt. Als betrokkenheid van verdachte wordt aangenomen, dan waren verdachte en [medeverdachte] nog in een fase vóór het daadwerkelijk spotten van het uiteindelijke doelwit. De tenlastegelegde voorwerpen zijn hoogstens gebruikt voor voorbereiding van de voorbereiding van het (mede)plegen van moord of doodslag. Dit valt niet onder de reikwijdte van strafbare voorbereiding. Er is geen enkele aanwijzing dat de in de tenlastelegging genoemde voorwerpen op enige wijze gebruikt zouden worden bij de daadwerkelijke uitvoering van de moord op [slachtoffer 1] . Er zijn juist contra-indicaties dat er die dag wat zou gebeuren. [medeverdachte] huurde een auto op zijn eigen naam, hij had zijn eigen telefoon bij zich en zowel verdachte als [medeverdachte] droegen geen gezichtsbedekking. Er is geen bewijs dat verdachte met het voorhanden hebben van het baken opzet heeft gehad op een moord. Hij heeft een baken geplaatst, maar bewijs dat verdachte wist van de reden voor het plaatsen van het baken ontbreekt. Het zwijgen van verdachte is geen bewijs voor opzet. Voor het tweede feit geldt dat geen sprake is van afluisteren, opnemen of aftappen als bedoeld in artikel 139d Sr.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/19bc79b3b3ff0d083d4c8b90e1fe3a7707de1ee6aaffcceeb641d98317195d67 | shasum -a 256