Alinea 49 Rechtbank Amsterdam 23 maart 2023

14. [gedaagde] is als consument slechts de kosten als bedoeld in het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd, voor zover is voldaan aan het bepaalde in artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek. Artikel 25.2 (zie onder 1.1. hiervoor) verwijst weliswaar naar die wettelijke bepaling, maar dat neemt niet weg dat [gedaagde] op grond van dat artikel in beginsel verplicht is om bij niet nakoming van de huurovereenkomst alle in dat verband door Vivada gemaakte kosten te voldoen. Dit kan er kennelijk toe leiden dat onbeperkte kosten voor rekening van [gedaagde] komen, althans de redactie van de bepaling op dit punt maakt onvoldoende duidelijk dat slechts de wettelijke kosten in rekening kunnen worden gebracht. Hiermee wordt het evenwicht ten nadele van [gedaagde] als consument onevenredig verstoord. Daarmee wordt het beding voorshands als oneerlijk beoordeeld en is [gedaagde] daaraan niet gebonden. Nu sprake is van een oneerlijk beding, is terugvallen op de wettelijke regeling niet mogelijk, zie HvJ EU 27 januari 2021, ECLI:EU:2021:68. Alleen door op deze wijze afschrikkend, evenredig en doeltreffend te sanctioneren, wordt de beoogde doelstelling van de gemeenschapswetgever bereikt en verdwijnen oneerlijke bedingen uit overeenkomsten met consumenten. Dit betekent dat de gevorderde buitengerechtelijke kosten niet toewijsbaar zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7e2e44a9afcc74e41193b7f7ebe32b288bd6276e23aecd2823b442192facd65f | shasum -a 256