Onder 6.7. Rechtbank Amsterdam 14 februari 2023

Duidelijk is dat [gedaagde] en de deurwaarder de gang van zaken tijdens de beslaglegging totaal anders hebben ervaren. Weliswaar is begrijpelijk dat [gedaagde] de beslaglegging, die in zijn woning heeft plaatsgevonden, als een ernstige inbreuk op zijn privacy heeft ervaren, maar hoe die beslaglegging precies is verlopen kan in dit kort geding niet worden vastgesteld. Dat de deurwaarder in zijn proces-verbaal van de twee in beslag genomen ordners het opschrift heeft vermeld, wordt voorshands niet als een schending van zijn geheimhoudingsplicht aangemerkt. Na de beslaglegging heeft de beslaglegger er recht op en belang bij om te weten of het beslag doel heeft getroffen. Het is de deurwaarder toegestaan hierover in globale en abstracte termen aan zijn opdrachtgever te berichten, opdat de opdrachtgever een afweging kan maken over de te nemen vervolgstappen. Dat het ‘hele hebben en houwen’ van [gedaagde] (zowel geprivilegieerd materiaal, maar ook privé-informatie) thans onversleuteld bij DigiJuris ligt, vormt evenmin een reden om tot opheffing van het beslag te komen. Er moet vanuit worden gegaan dat alle informatie bij DigiJuris veilig ‘in de kluis’ ligt. Dat sprake zou zijn van mogelijke beveiligingsrisico’s bij DigiJuris is voorshands niet aannemelijk. [gedaagde] heeft dit weliswaar gesteld, maar hiervoor bestaan geen concrete aanwijzingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fb3e5cb25514342455e23ed4cddaa4a8c15d0e770486c9aec0b60cc14cb74ef | shasum -a 256