Onder 4.10. Rechtbank Amsterdam 14 februari 2023

Verder voert [gedaagde] aan dat [eiser 1] in zijn beslagrekest op de volgende punten de volledigheids- en waarheidsplicht van artikel 21 Rv heeft geschonden. Bij een juiste voorstelling van zaken was het beslagverlof niet verleend. Dit dient te leiden tot opheffing van het beslag. (1) [gedaagde] krijgt het onterechte verwijt dat hij vertrouwelijke informatie over het FIOD-onderzoek voortijdig heeft doorgespeeld. Dit is een harde leugen. (2) [gedaagde] krijgt het onterechte verwijt dat hij informatie afkomstig uit dossiers van [eiser 1] zou hebben gedeeld. (3) [eiser 1] stelt met betrekking tot de gesprekken in juni 2020 (zie 2.11) ten onrechte dat [gedaagde] namens [naam 4] actief op zoek was naar nieuwe investeerders en dat [gedaagde] [eiser 1] zou hebben gevraagd of hij bereid zou zijn [naam 4] uitstel van betaling te verlenen. (4) [eiser 1] heeft [gedaagde] telkenmale neergezet als “zelfverklaard onafhankelijk bemiddelaar”. Deze term wekt een geheel verkeerde indruk. Ook heeft [eiser 1] gesteld dat hij zwaar heeft geleund op het vertrouwen dat hij in [gedaagde] stelde. [eiser 1] verzwijgt echter dat hij deze verwijten schriftelijk heeft ingetrokken in een brief aan de voorzieningenrechter, ten tijde van een kort geding dat eerder aanhangig was. Verderop in zijn conclusie van antwoord heeft [gedaagde] nog een elftal schendingen opgenomen van de waarheidsplicht, zoals neergelegd in artikel 21 Rv.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fb3e5cb25514342455e23ed4cddaa4a8c15d0e770486c9aec0b60cc14cb74ef | shasum -a 256