Onder 5.10. Rechtbank Amsterdam 5 december 2023

Met [eiser] is de voorzieningenrechter van oordeel dat het nog maar de vraag is of uit deze omstandigheden kan worden afgeleid dat [eiser] Ansvar opzettelijk heeft misleid omtrent het alcoholgebruik. Om te beginnen heeft [eiser] geen “nee” ingevuld bij de vraag “was er sprake van drankgebruik”. Bovendien heeft hij een plausibele verklaring gegeven voor het niet invullen van die vraag. Die verklaring houdt in dat hij weliswaar op de avond voor de dag van de aanrijding alcohol (“een biertje of 15” volgens zijn verklaring bij de politie) had genuttigd maar niet op die dag zelf en dat hij – ook omdat hij niet tot laat in de avond had gedronken - in de veronderstelling verkeerde dat hij na goed geslapen en ontbeten te hebben in de late ochtend van die dag weer aan het verkeer mocht deelnemen. Omdat hij inmiddels door de ademtest wist dat zijn alcoholpromillage op het moment van de aanrijding de norm overschreed – zij het zo weinig dat hij na een uur weer mocht rijden – meende hij ook geen “nee “te kunnen invullen bij de vraag. Daarnaast heeft hij – anders dan Ansvar aanvoert - diverse andere vragen ook niet ingevuld. De verklaringen van [eiser] in zijn e-mails van 8 december 2021 en 25 januari 2022 liggen in het verlengde van deze veronderstellingen van [eiser] . Dat de strafrechter later heeft geoordeeld dat [eiser] zich schuldig heeft gemaakt aan dronken rijden is met de verklaringen van [eiser] niet in tegenspraak. Het gaat er in dit kort geding om dat vooralsnog onvoldoende vaststaat dat [eiser] de verzekeraar opzettelijk heeft misleid. Daarbij wordt ook in aanmerking genomen dat de verklaring van [eiser] dat het hem niet om financieel gewin ging, mede gelet op zijn aanbod van januari 2022 (zie 3.7) om zelf de kosten van de fietser te vergoeden, geloofwaardig voorkomt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/57ef2d5e49ae03de7a6d34e07d79648ab224756666575aa91b2738c309244f7c | shasum -a 256