Onder 4.2.10 Rechtbank Amsterdam 27 februari 2024

De verdediging voert – samengevat – het volgende aan. De verklaringen van [medeverdachte 5] zijn niet geloofwaardig, maar ook als wel van deze verklaringen wordt uitgegaan, kan daar niet uit worden opgemaakt dat [verdachte] het oogmerk op moord heeft gehad. Volgens [medeverdachte 5] heeft [verdachte] zich voor het eerst bezig gehouden met observeren op 22 juni 2016 rond 17:00 uur of 18:00 uur. Die dag zou hij ook auto’s voor zichzelf en [medeverdachte 5] hebben geregeld en een autosleutel aan [medeverdachte 5] hebben overhandigd. Deze verklaring en die over het observeren door [verdachte] op de plekken C en D is niet de waarheid, hij was elders. Na de moord krijgt [medeverdachte 5] naar eigen zeggen berichten van [medeverdachte 4] , via [medeverdachte 11] . [verdachte] wordt daarbuiten gelaten. [medeverdachte 5] heeft ook niet de waarheid gesproken over het wegmaken van sporen. Bovendien kreeg [medeverdachte 5] de beweerdelijke opdrachten van [medeverdachte 11] (en [medeverdachte 4] ), en niet van [verdachte] . Het standpunt van het Openbaar Ministerie dat [verdachte] een positie heeft gehad boven die van [medeverdachte 5] is om veel redenen onjuist, aldus de verdediging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bec05ebb5c2ce080b597b92adb44bb1321754dc0812b9664b925c75cc1f10021 | shasum -a 256