Onder 3.4.1 Rechtbank Amsterdam 27 februari 2024

In het licht van het belang van de opsporing en aanhouding van [medeverdachte 4] acht de rechtbank het op zichzelf niet onbegrijpelijk dat het Openbaar Ministerie tot deze afweging is gekomen. Door het enkel observeren van ontmoetingen die advocaten hebben in de publieke ruimte komt hun verschoningsrecht niet onmiddellijk in het gedrang. Anders dan de verdediging van [verdachte] meent volgt uit de beslissing tot de Dubai-observatie niet dat het Openbaar Ministerie – al dan niet uit kwade wil – de pijlen op de advocatuur richt. De rechtbank neemt daarbij aan dat de inzet ook was gevolgd als de TCI-informatie een ontmoeting met een niet-advocaat betrof. In het licht van het enorme belang om [medeverdachte 4] aan te houden – de ernst van de verdenking tegen hem, het gevaar dat hij kennelijk op vrije voeten vormde en de langdurige, vruchteloze inzet van een grote hoeveelheid opsporingscapaciteit – voldoet het initiële besluit om [advocaat 4] te (doen) observeren aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bec05ebb5c2ce080b597b92adb44bb1321754dc0812b9664b925c75cc1f10021 | shasum -a 256