Onder 3.5.1 Rechtbank Amsterdam 27 februari 2024

Bij die beoordeling stelt de rechtbank voorop dat Nederland er in beginsel niet voor verantwoordelijk kan worden gehouden als een derde staat ervoor kiest om niet een uitleveringsprocedure te volgen, maar ertoe overgaat een verdachte (vreemdelingrechtelijk) uit te zetten of over te dragen. Dit kan anders zijn als vast komt te staan dat Nederland een verkapte uitlevering zou hebben gefaciliteerd of daarop zou hebben aangestuurd. De rechtbank leidt dit beoordelingskader af uit de in de noot weergegeven conclusies van enkele advocaten-generaal bij de Hoge Raad waarin de in dit verband relevante uitgangspunten worden beschreven. In de meeste zaken heeft de Hoge Raad vervolgens het cassatieberoep met toepassing van artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie (RO) verworpen. Ook heeft de rechtbank zich gebaseerd op het arrest van de Hoge Raad van 12 september 2017 en het arrest van het EHRM van 12 mei 2005 in de zaak Öcalan tegen Turkije.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4eee6c88e4663106e8f04f49cdbc38d853c5f5346c5993f99208577f029bdee | shasum -a 256