Onder 4.25. Rechtbank Amsterdam 21 februari 2024

DG heeft ook onvoldoende gemotiveerd betwist dat de voortzetting van de franchiserelatie en het aangaan van een nieuwe MFA voor een periode van vijf jaar ervan afhankelijk was dat deze tekortkomingen zouden worden verholpen. Daarom is uit het gedrag van partijen niet gebleken dat zij die relatie ongewijzigd – in die zin: wederom voor vijf jaar – wilden voortzetten. Als het zo is dat DG het belang voor TH van de refits en de bankgarantie heeft onderschat en dat zij compassie verwachtte in het bijzonder gelet op de moeilijke corona-periode, dan komt dit voor haar rekening. TH is al vóór de corona-periode voldoende duidelijk geweest over haar wensen en verwachtingen onder de MFA, waar DG kennelijk niet aan kon voldoen. Het voorgaande leidt tot het oordeel dat DG er redelijkerwijs niet op mocht vertrouwen dat toen de refits nog steeds niet waren doorgevoerd, en een bankgarantie nog steeds niet was gesteld, na het verstrijken van de looptijd van de MFA voor de winkels gewoon weer een nieuwe termijn van vijf jaar ging lopen. Daarmee is vast komen te staan dat DG er niet van uit mocht gaan dat de voortzetting van de MFA opnieuw een vaste periode van vijf jaar betekende, maar dat de overeenkomst in zoverre een overeenkomst voor onbepaalde tijd is geworden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/86c83f342d4424836383a117d5646ceccf8e10cf051313ebbe63e8fd77da79de | shasum -a 256