Onder 3.2. Rechtbank Amsterdam 21 januari 2025

De raadsvrouw vindt dat de onder feit 1 primair tenlastegelegde poging tot doodslag niet kan worden bewezen, omdat niet kan worden vastgesteld dat verdachte met zijn handelen de aanmerkelijke kans op de dood van aangever heeft aanvaard. Op basis van het dossier kunnen we vaststellen dat verdachte één schop in het gezicht gegeven. Hij heeft daarbij nimmer de bedoeling gehad aangever te doden. De kans dat die ene schop tot de dood had kunnen leiden is bovendien ook niet aanmerkelijk te noemen. Daarbij speelt een rol dat verdachte schoenen droeg zonder harde neus, maar ook dat aangever een helm droeg. Hierdoor waren de meest kwetsbare delen van zijn hoofd waren beschermd. De onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde zware mishandeling kan ook niet worden bewezen, omdat niet kan worden vastgesteld dat aangever zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Er is dus hooguit sprake van het meer subsidiair tenlastegelegde, de poging tot zware mishandeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09b2efd4beed1dd5ab1f590e24eee0bd043dbdbebed3150f555e6cda0ddfff5c | shasum -a 256