Onder 5.9. Rechtbank Amsterdam 8 april 2026

Jusda heeft verder nog aangevoerd dat het arbitragebeding de mogelijkheid open laat om te procederen bij de gewone rechter. Zij meent dat uit het arbitragebeding volgt dat partijen het geschil mogen voorleggen aan een raad van arbitrage, maar dat dit geen verplichting is. De rechtbank volgt haar niet in deze uitleg. Uit de eerste zin van artikel 12 sub a, in combinatie met sub b, van de FSA (zie 3.3) blijkt voldoende duidelijk dat arbitrage als enige mogelijkheid is voorgeschreven. De zinsnede “ Either party may, by written notice tot the other party, refer any Disputes for resolution in the manner set forth below ” betekent slechts dat beide partijen een zaak bij de arbiter kunnen voorleggen, maar niet dat partijen ook nog de keuze hebben om een procedure aanhangig te maken bij de gewone rechter. Dat in artikel 12 sub m van de FSA staat dat “ any and all matters shall be decided by a judge or arbitrator without a jury ”, kan niet leiden tot een ander oordeel. Dit moet namelijk worden gelezen in het licht van de eerdere bepalingen uit hetzelfde artikel en daaruit volgt dat partijen hebben bedoeld om geschillen uitsluitend door arbitrage op te lossen. Volgens Jusda is het niet de bedoeling van partijen geweest om voor een geschil met een Nederlandse vennootschap een Amerikaanse arbitrageprocedure overeen te komen, maar zij heeft verder geen omstandigheden naar voren gebracht waaruit een andere partijbedoeling zou moeten blijken. De rechtbank gaat hier daarom aan voorbij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8952fcbb0566f45adbc72c9bc29cd7a6ee0bf8a43d079ea923386b1f8a65e4f1 | shasum -a 256