Onder 7.3.3. Rechtbank Amsterdam 19 juni 2026

Voor de door verdachte gepleegde feiten wordt in de regel een (onvoorwaardelijke) gevangenisstraf opgelegd van enige duur. Verdachte heeft zich gedurende langere tijd schuldig gemaakt ernstige strafbare feiten met benadeling van haar werkgever als gevolg. Haar strafbare handelen lijkt voort te komen uit een financieel motief. Er zijn aanwijzingen in het dossier dat het geld is besteed aan luxegoederen. Haar schulden heeft ze er in ieder geval niet mee afbetaald. Deze schulden vloeiden onder meer voort uit een verduisteringskwestie bij een andere werkgever. Gezien de aard en de ernst van de feiten en de recidive ligt het opleggen van een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf, zoals door de officier van justitie gevorderd, voor de hand. Gelet op de persoonlijke omstandigheden en de financiële situatie van verdachte, zal een onvoorwaardelijke gevangenisstraf haar echter nog meer in de schulden doen geraken. De rechtbank is van oordeel dat dit niet wenselijk is omdat een nog hogere schuldenlast niet zal bijdragen aan het voorkomen van recidive. Dit betekent dat aan verdachte een taakstraf wordt opgelegd en een voorwaardelijke gevangenisstraf die als forse stok achter de deur moet dienen. De rechtbank zal hier een langere proeftijd aan verbinden dan is gevorderd door de officier van justitie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdcdad5285427085045969d4634d546c1e335f9cdb31c13de7ff74e17fc63319 | shasum -a 256