Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 24 juni 2026

Eiseressen hebben de beslagen gelegd zo’n 14 dagen na het overlijden van erflaatster. Daarmee hebben zij de wettelijke termijn van beraad (artikel 4:185 BW) doorkruist. Die termijn is ervoor bedoeld om erfgenamen de gelegenheid te bieden zich een beeld te vormen van de nalatenschap en een beslissing te kunnen nemen over het wel of niet aanvaarden daarvan, zonder dat schuldeisers zich daarin mengen. Weliswaar verbiedt artikel 4:185 BW niet met zoveel woorden het leggen van conservatoir beslag, maar gelet op de gevolgen die een dergelijk beslag kan hebben (en in dit geval ook heeft, zie hierna) dient zo kort na een overlijden grote terughoudendheid te worden betracht alvorens beslag wordt gelegd. Eiseressen hebben gedaagde vooraf niet aangeschreven, laat staan gesommeerd. Zij hebben zonder meer aangenomen dat gedaagde de nalatenschap zou verduisteren, zonder dat zij zich hiervan verder hebben geprobeerd te vergewissen en zonder dat er daadwerkelijk concrete aanwijzingen voor waren dat hun aanname juist was. Hun aanname was bovendien onjuist, zoals wel blijkt uit het getroffen saldo op de bankrekeningen. Dit alles leidt voorshands tot de conclusie dat de beslagen onrechtmatig zijn gelegd, zodat ze om die reden moeten worden opgeheven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/836ea7e2c10825c80cd7ed65d06e0aa9a874ccc01fc0bc2d83ba6fd6b84d4495 | shasum -a 256