Onder 8.3. Rechtbank Amsterdam 10 juli 2026

Vast staat dat aan de benadeelde partij door de in zaak A en B bewezenverklaarde feiten rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Een benadeelde partij heeft op grond van artikel 6:106 lid 1 sub b van het Burgerlijk Wetboek recht op vergoeding van immateriële schade als hij in de persoon is aangetast. Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon “op andere wijze” in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon “op andere wijze” volgen uit de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnende nadelige gevolgen voor het slachtoffer zo voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde mede op deze grondslag is gebaseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f2ea2ee20e97828d58936d9cd6dbafc291090b50b9d80ef6db983f5b076b3d4 | shasum -a 256