Alinea 24 Rechtbank Amsterdam 13 augustus 2026

12. Met het bestreden besluit heeft verweerder de bezwaren van eiser tegen de primaire besluiten 1 en 2 gevoegd behandeld en deels gegrond verklaard. Verweerder stelt zich (samengevat) op het standpunt dat hij bevoegd is de werkwijze “Pgb op maat” te hanteren, dat wil zeggen, een pgb lager vast stellen dan het bedrag dat volgt uit bijlage H van de Rlz op basis van het zorgprofiel. Verweerder wijst erop dat hij in 2024 bevoegd was hiertoe en dat hij met de invoering van artikel 5.8a van de Rlz vanaf 1 januari 2025 hiertoe verplicht is. Volgens verweerder beoordeelt het CIZ het recht op zorg voor de verzekerde en stelt vast welk zorgprofiel de verzekerde het beste past. De daadwerkelijk zorgverlening dient doelmatig te zijn; verweerder beoordeelt de doelmatigheid van het budget op basis van het zorgplan. Het CIZ gaat daar niet over. Volgens verweerder is voorts bestedingsvrijheid niet de vrijheid om het maximale beschikbare budget volgens de Rlz bijlage H te besteden (waarbij verzekerde dan de vrijheid heeft om dat maximale beschikbare budget naar eigen inzicht over verschillende zorgfuncties te verdelen). Op grond van artikel 5.1, tweede lid, van de Rlz is het bedrag in bijlage H beschikbaar, er staat niet dat dat bedrag wordt verleend. In de Memorie van Toelichting bij de Wlz staat dat het zorgkantoor het 'trekkingsrecht’ bepaalt op grond van het budgetplan. Dat wordt dus van geval tot geval bepaald; dat in een andere zaak het maximale budget is verleend doet volgens verweerder niet af aan zijn bevoegdheid in dit individuele geval via de werkwijze van het “Pgb op maat” het pgb lager vast te stellen dan het bedrag zoals dat volgt uit bijlage H van de Rlz.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4aaca0bc6f01e9eee941b6d65b1807befd93ee893ae907fec8a38b6edcdde168 | shasum -a 256