Onder 14.8. Rechtbank Amsterdam 13 augustus 2026

17. De rechtbank overweegt als volgt. Verweerder heeft toegelicht dat uit de Wlz-systematiek volgt dat hij aan de hand van het goedgekeurde budgetplan het trekkingsrecht van de budgethouder bepaalt. Hoewel hij voorheen steeds het aan de Wlz-indicatie gekoppelde basisbedrag heeft toegekend, is hij vanaf begin 2023 in toenemende mate gebruik gaan maken van zijn reeds bestaande bevoegdheid om het trekkingsrecht te bepalen. Met de invoering van artikel 5.8a van de Rlz is deze bevoegdheid een verplichting geworden voor de zorgkantoren. Deze uitleg vindt steun in de toelichting van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport bij artikel 5.8a van de Rlz. In deze toelichting wordt uitgelegd dat het zorgkantoor reeds op basis van de bestaande regelgeving bevoegd is om de hoogte van het toe te kennen pgb af te stemmen op de zorginzet passend bij de individuele zorgvraag van de budgethouder. Met de invoering van artikel 5.8a van de Rlz wordt deze “Pgb op maat” werkwijze een verplichting. De rechtbank kan deze toelichting volgen. Naar het oordeel van de rechtbank betekent dit dat verweerder bevoegd was om het pgb van eiser over 2024 en 2025 lager vast te stellen dan het basisbedrag zoals genoemd in artikel 5.1, tweede lid, van de Rlz en de daarbij behorende Bijlage H.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4aaca0bc6f01e9eee941b6d65b1807befd93ee893ae907fec8a38b6edcdde168 | shasum -a 256