Onder 4.18. Rechtbank Amsterdam 30 september 2026

Op grond van artikel 1018e lid 2 Rv en 1018f Rv moet de rechter, kort gezegd, beoordelen wat de collectieve vordering inhoudt en voor welke nauw omschreven groep personen deze is ingesteld en moet de rechter een zogenoemde opt-out -mogelijkheid bieden. De rechtbank is van oordeel dat in deze zaak geen toepassing kan (en hoeft te) worden gegeven aan deze voorschriften omdat deze niet zijn toegesneden op een collectieve procedure die beoogt de onrechtmatigheid van een algemeen verbindend voorschrift vast te stellen. In een dergelijk geval kan namelijk geen sprake zijn van een situatie waarin sommige mensen wel en anderen niet gebonden zijn aan de rechterlijke uitspraak. De gemeente voert aan dat sommige Nederlanders het mogelijk met Amnesty oneens zijn en/of een ander geluid willen laten horen. Dat zou kunnen, maar als de rechter oordeelt dat een algemeen verbindend voorschrift onrechtmatig was, dan volgt daaruit dat het voorschrift onrechtmatig was jegens iedereen. Ook jegens personen die het demonstratieverbod steunen of niet wensten te demonstreren. Een opt-out zou daaraan niets kunnen veranderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e86ace23b8ba7fd23c52cbe38684d8c70da23650f968ca2d877ff9aad902783 | shasum -a 256