Onder 4.4. Rechtbank Amsterdam 30 september 2026

Het demonstratieverbod in de beide noodverordeningen van de burgemeester was een algemeen verbindend voorschrift. Op grond van artikel 8:3 lid 1, aanhef en onder a, Algemene wet bestuursrecht staat geen beroep open tegen een besluit inhoudende een algemeen verbindend voorschrift. De bestuursrechter heeft echter de mogelijkheid om algemeen verbindende voorschriften te toetsen aan regels van hogere orde en algemene rechtsbeginselen indien deze algemeen verbindende voorschriften ten grondslag zijn gelegd aan een besluit waarvan bij hem beroep openstaat (exceptieve toetsing). De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 3 juni 2016 (ECLI:NL:HR:2016:1049, rov. 4.2.2) overwogen dat deze mogelijkheid meebrengt dat een belanghebbende in de bestuursrechtelijke rechtsgang voldoende rechtsbescherming geniet in een geval “ waarin het betrokken voorschrift eerst tot toepassing komt door een besluit dat voor bezwaar en beroep vatbaar is en de belanghebbende de werking van dat voorschrift uitsluitend ondervindt langs de weg van een daarop gebaseerd besluit ”. In zo’n geval is eiser in een vordering bij de burgerlijke rechter niet ontvankelijk. In die uitspraak overweegt de Hoge Raad echter ook dat die regel niet geldt in het geval “ dat de belanghebbende de werking van het betrokken voorschrift rechtstreeks ondervindt ”. In dat geval is de belanghebbende in beginsel wel ontvankelijk in een vordering bij de burgerlijke rechter die erop is gericht een oordeel over de verbindendheid of de rechtmatigheid van het algemeen verbindend voorschrift te verkrijgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e86ace23b8ba7fd23c52cbe38684d8c70da23650f968ca2d877ff9aad902783 | shasum -a 256