Alinea 96 Rechtbank Arnhem 20 augustus 2003

18. Tijdens de comparitie is aan X verzocht haar vorderingen duidelijk te specificeren en deze zo uitgebreid mogelijk te onderbouwen, nu zij in de dagvaarding in dit opzicht heeft volstaan met enkele algemeenheden. Zij heeft vervolgens bij repliek haar vordering ter zake van materiële schade aangeduid als ‘verlies arbeidsvermogen’ en de concrete berekening daarvan uitgebreid tot en met het jaar 2001. Zij heeft tot uitgangspunt genomen dat, de (gevolgen van de) kunstfout van Y weggedacht, het eigen vermogen van haar vennootschap aanzienlijk meer zou zijn gegroeid dan feitelijk het geval is geweest. Haar accountant is blijkens de overgelegde stukken op een verschil van € 237.904,26 uitgekomen, na een vergelijking van de in de periode 1994-2001 daadwerkelijk gerealiseerde groei van het eigen vermogen met een hypothetische groei die in het andere geval (zonder kunstfout) zou zijn gerealiseerd. X heeft ter verklaring van deze hypothetische omzetgroei aangevoerd, samengevat, dat zij zonder de kunstfout in staat zou zijn geweest een dichtbijgelegen beddenzaak over te nemen, hetgeen tot een omzetverhoging bij gelijkblijvende kosten zou hebben geleid, alsmede dat zij dan per 1 januari 1997 haar echtgenoot zou hebben uitgekocht tegen betaling van de intrinsieke waarde van diens aandelen in de vennootschap, hetgeen tot lagere (personeels- en pensioen-)lasten en tot een aanspraak van haar alleen op het volledige – groeiende – eigen vermogen van de vennootschap zou hebben geleid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b4f7dc7b2b3c0c9a8a26dc7cdb2eef9e1b0aaa664de5de1072f4e6a701b202a | shasum -a 256