Alinea 41 Rechtbank Arnhem 15 december 2004

13. De vraag of [betrokkene 2] bevoegd was tot het verrichten van transacties boven een bedrag van f.10.000,- , moet in beginsel ontkennend worden beantwoord omdat zijn in het handelsregister omschreven vertegenwoordigingsbevoegdheid maar tot dat bedrag ging ingevolge de vennootschapsovereenkomst. De uitleg die aan deze situatie gegeven wordt in HR, NJ 1982, 1, sluit aan bij artikel 188 Wetboek van Koophandel en brengt mee dat in beginsel [betrokkene 2] alleen zichzelf bond als hij deze bevoegdheid te buiten ging. Dit ligt anders als de andere vennoot, [gedaagde], hem volmacht tot het verrichten van deze handeling had gegeven of zelf de schijn van vertegenwoordigingsbevoegdheid had opgeroepen. De bescherming van de v.o.f. tegen bevoegdheidsoverschrijding als het gaat om een ingeschreven beperking in de vertegenwoordi-gingsbevoegdheid, wordt immers – anders dan bij bestuurders van rechtspersonen – geboden omdat de v.o.f. in de eerste plaats een contract is en geen rechtspersoon. Dit brengt mee dat een handelen van de andere venno(o)t(en) de beperking in de bevoegdheid opzij kan zetten. Van zulk handelen is naar het oordeel van de rechtbank sprake in dit geval. Zij baseert dit oordeel op de verklaring van [gedaagde] ter comparitie: ‘Op uw vraag wat mijn werk voor de v.o.f. was, antwoord ik dat ik de stalen maakte en de telefoon deed. Op uw vraag hoe het ging met de transacties boven de f.10.000,- antwoord ik dat mijn man alle transacties deed. Die heb ik nooit gedaan.’ Hieruit blijkt zonneklaar dat [gedaagde] als de ene vennoot de andere vennoot het verrichten van alle transacties overliet, zich ook tegenover derden opstelde als de vennoot die daarmee niet te maken had, en zich bovendien nooit op een bevoegdheidsoverschrijding beriep.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0b0fb1cad548c57e57e68ed94542fbda4e9c1ac07d3faa6b5fdf9a60616b57cb | shasum -a 256