Alinea 44 Rechtbank Arnhem 27 april 2005

9 Van [betrokkene 1] is gezien de gestelde toedracht en de gestelde inhoud van het telefoongesprek aannemelijk dat zij als makelaar heeft gehandeld in opdracht van [eiseres 1] en [eiseres 2]. [eiseres 1] en [eiseres 2] hebben echter geen feiten of omstandigheden gesteld op grond waarvan zou moeten worden aangenomen dat ook de makelaar van [gedaagde 2] en [gedaagde 1] ruim twee weken na de levering van het dierenpension nog als hun vertegenwoordiger optrad. Verder is gesteld noch gebleken dat de makelaar van [gedaagde 2] en [gedaagde 1] hen over de bewuste telefoongesprekken met [betrokkene 1] heeft ingelicht. Op de comparitie is duidelijk geworden dat in dezelfde periode tussen [eiseres 1] en [eiseres 2] en [gedaagde 2] en [gedaagde 1] klaarblijkelijk wel direct contact is geweest met betrekking tot andere aangelegenheden die voortvloeiden uit de koopovereenkomst (bijvoorbeeld met betrekking tot financiële zaken). Tegen deze achtergrond is de rechtbank van oordeel dat een kennisgeving door [betrokkene 1] aan de verkopend makelaar niet kan gelden als een kennisgeving in de zin van artikel 7:23 BW aan [gedaagde 2] en [gedaagde 1]. Het voorgaande leidt ertoe dat niet wordt toegekomen aan bewijslevering ten aanzien van het plaatsvinden en de inhoud van de telefoongesprekken van [betrokkene 1] met de verkopend makelaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/41d73d2a2a4d6e5d2d58b87f71fad5cf71232c74437518849276cd26d19e0b40 | shasum -a 256