Alinea 49 Rechtbank Arnhem 26 juni 2007

Uit de parlementaire geschiedenis blijkt dat het lage bestelautotarief nooit bedoeld is geweest voor particulieren, maar voor het stimuleren van zakelijk goederenvervoer, dus goederenvervoer door ondernemers. Vanaf 1988 is aan de orde geweest dat het lage tarief oneigenlijk werd gebruikt door particulieren en door bepaalde ondernemers die de auto niet gebruikten voor goederenvervoer. Na diverse wijzigingen in de desbetreffende wetgeving, die niet ertoe hebben geleid dat dit oneigenlijke gebruik werd tegengegaan, heeft de wetgever voorgesteld om het lage tarief voor alle bestelauto’s af te schaffen. Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel is echter na een amendement een uitzondering op de afschaffing gemaakt voor ondernemers en gehandicapten (Motie Verhagen van 28 september 2004, Kamerstukken 29 800, nr. 4, en Tweede nota van wijziging, Kamerstukken 29 767, nr. 9). De uitzondering voor ondernemers werd opgenomen als een gunstige fiscale maatregel voor ondernemers. Alle ondernemers die onder het ruime ondernemersbegrip van artikel 7 van de Wet OB vallen, hebben op verzoek recht op het lage tarief als zij voor ten minste 10% zakelijk met een auto rijden die voldoet aan de inrichtingseisen voor een bestelauto in de zin van de Wet MRB.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1060761a9fbddbdbe066095d13581d7e5eb062cee7f85a0c5ed0fd80c41f368c | shasum -a 256