Alinea 40 Rechtbank Arnhem 7 mei 2010

De rechtbank is van oordeel dat een dergelijke conclusie niet is terug te voeren op een op acceptabele wijze uitgevoerd psychiatrisch/psychologisch onderzoek. Dit los van de vraag welke consequenties aan een dergelijke constatering verbonden zouden moeten worden. Vast staat dat eiseres voorafgaand aan de bekendmaking van de resultaten van het onderzoek door [onderzoeker] goed heeft gefunctioneerd. Verweerder heeft de ongeschiktheid van eiseres gebaseerd op haar weigering om naar haar functie terug te keren. Eiseres heeft terugkeer in haar functie echter nimmer expliciet uitgesloten. De bedrijfsarts heeft geconstateerd dat sprake is van een arbeidsconflict dat eerst moest worden opgelost. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder te weinig gedaan om zich op het standpunt te kunnen stellen dat ontslag wegens situatieve arbeidsongeschiktheid gerechtvaardigd is. Verweerder heeft zich onvoldoende ingespannen om tot verbetering van de arbeidsverhoudingen te komen en onverminderd vastgehouden aan zijn standpunt dat eiseres niet ziek was en daarom haar werkzaamheden kon hervatten, terwijl toch duidelijk was, mede gelet op de adviezen van de bedrijfsarts, dat verweerder moest proberen om de oorzaken van de mogelijk medische situatieve arbeidsongeschiktheid weg te nemen. Het mediationtraject was niet op hervatting in de eigen functie gericht, maar op outplacement. Toen dit traject mislukte, had verweerder een poging moeten doen om tot normalisatie van de arbeidsverhoudingen te komen. Het standpunt van verweerder dat eiseres niet ziek was en dus weer aan het werk kon, was immers mogelijk onjuist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8a571c71134eeacdaeae4ace37ad01383a6131fc0b80be6f2dc0507263426d2e | shasum -a 256