Alinea 47 Rechtbank Arnhem 15 februari 2012

4.5. Hieraan doet niet af dat reeds in 2001 bij de [betrokkene] de diagnose van Alzheimer is gesteld. Het is algemeen bekend dat deze ziekte een geleidelijk verloop kent en dat patiënten in de eerste fasen niet continu onmachtig zijn en bij tijd en wijle nog voldoende helder kunnen zijn en voldoende zakelijk inzicht kunnen hebben. [eiseres] heeft onvoldoende gesteld om aan te kunnen nemen dat dat bij haar vader niet het geval is geweest in de jaren, die voorafgingen aan de notariële volmacht. [eiseres] beroept zich te dien aanzien op een medisch dossier, maar dit dossier is niet overgelegd, en [eiseres] heeft niet weersproken dat zij zelf al lange tijd geen of nauwelijks contact had met haar vader. Haar verwijt dat [gedaagde] een wig dreef tussen de [betrokkene] en zijn kinderen gaat niet op, omdat zonder betere toelichting, die ontbreekt, niet valt in te zien dat een volwassen vrouw geen mogelijkheden zou kunnen vinden om buiten de nieuwe partner om contact op te nemen met haar vader, die, zoals blijkt uit de volmachtverlening, in elk geval nog in staat was om zelfstandig en zonder begeleiding naar een notaris te gaan. Voorts is zonder betere toelichting al helemaal onaannemelijk dat [eiseres] door [gedaagde] werd belet om haar vader op te zoeken in het verpleeghuis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/35183dfc2ce555580d65d52cc55ac78b370639dfa1725d7f4a2bdcb960801001 | shasum -a 256