Alinea 44 Rechtbank Arnhem 14 november 2012

Voorzover [eiser] c.s. zich beroepen op de wenselijkheid van een doorstart, kan hen dat evenmin baten. Met de curator moet worden geconstateerd dat uit hetgeen [eiser] c.s. in dit verband naar voren hebben gebracht niet kan worden afgeleid dat de betalingen aan de crediteuren met wie na de doorstart nog zaken is gedaan, noodzakelijk waren voor het welslagen van de beoogde doorstart. Daarbij komt dat deze betalingen werden gedaan op het moment dat het faillissementstraject reeds was ingeslagen. Op dat moment was duidelijk dat er een curator zou worden benoemd, wiens taak het is om de afweging te maken of er mogelijkheden waren de onderneming op een zodanige wijze te continueren dat de voordelen (zoals het behoud van werkgelegenheid en de continuïteit van activiteiten) voldoende opwegen tegen de nadelen (voor de achterblijvende schuldeisers). In die omstandigheden gaat het niet aan om op die beslissing vooruit te lopen door selectief te betalen aan schuldeisers die passen in het eigen doorstartplan dat de bestuurders van de vennootschap voor ogen hebben, te minder wanneer die doorstart moet plaatsvinden in een vennootschap waarbij een van de bestuurders van de failliete onderneming is betrokken. Met die betalingen wordt de curator in zoverre voor een voldongen feit gesteld, dat hij niet langer de volledige vrijheid had om de doorstartoptie(s) af te wegen tegen het overeenkomstig de hoofdregel verdelen van alle beschikbare activa onder alle schuldeisers.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/87ffb9edca429821dd850a8300924fb0689c49430191e0522a07619c85aa58e9 | shasum -a 256