Alinea 64 Rechtbank Arnhem 14 november 2012

5.4. De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend. Nadat op 2 maart 2006 het besluit tot eigen aangifte was genomen en het verzoekschrift daartoe was ondertekend, had mr. [gedaagde sub 1] moeten waarschuwen voor de risico’s die betalingen vanaf dat moment zouden opleveren. Immers, vanaf het moment van het besluit tot eigen aangifte, wisten de bestuurders dat zij niet alle schuldeisers zouden kunnen voldoen. De vennootschap verkeerde toen in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen, zoals bedoeld in artikel 1 van de Faillissementswet. Zou dat niet het geval zijn geweest, dan had een eigen aangifte geen kans van slagen gehad. Het faillissement is vanaf dat moment onafwendbaar. Elke betaling aan een crediteur na dat moment, levert bevoordeling van die crediteur en benadeling van de andere crediteuren op. Van elke betaling die na dat moment nog gedaan wordt, dient gemotiveerd te kunnen worden waaruit noodzaak van betaling volgt nu deze betalingen onder het vergrootglas van de curator zouden komen te liggen. Ook al zou de stand van de literatuur en jurisprudentie nog niet zo zijn geweest dat het hoogst aannemelijk was dat de betalingen als onrechtmatig zouden worden beoordeeld, dan nog ontslaat dit mr. [gedaagde sub 1] niet van zijn waarschuwingsplicht op dit moment nu de risico’s wel voorzienbaar waren en deze risico’s zeer groot waren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/87ffb9edca429821dd850a8300924fb0689c49430191e0522a07619c85aa58e9 | shasum -a 256