Onder 7. Rechtbank Den Haag 3 juli 2013

Toepassing van het voorgaande op de situatie van eisers leidt tot het volgende oordeel. Voor zover in geval van eisers sprake was van permanente bewoning dan wel recreatief nachtverblijf op het Park in strijd met het bestemmingsplan Westvlietweg, heeft verweerder dit gebruik niet beëindigd vóór de inwerkingtreding van de Beheers-verordening. De aan de last gekoppelde begunstigingstermijn loopt immers tot september 2016 . Ook heeft verweerder dit strijdige gebruik in het geval van eisers [eiser 16] en [eiser 19] gedoogd. Nu de rechtbank artikel 45.2, vierde lid van de Beheersverordening buiten toepassing laat, moet zij voor het overgangsrecht terugvallen op het eerste lid van dit artikel. Dat betekent in dit geval dat thans in het midden kan blijven of eisers hun huisjes in strijd met het voorgaande bestemmingsplan gebruikten. Immers, voor zover ervan moet worden uitgegaan dat het huisje wat betreft permanente bewoning dan wel recreatief nachtverblijf in strijd met het voorheen geldende bestemmingsplan werd gebruikt toen de Beheersverordening in werking trad, mag dit gebruik krachtens artikel 45.2, eerste lid, van de Beheersverordening worden voortgezet. Dat de gemeenteraad van Den Haag bij de vaststelling van de Beheersverordening niet heeft beoogd de permanente bewoning en het recreatief nachtverblijf op het park te continueren, kan aan het voorgaande niet afdoen, nu de door de rechtbank getrokken conclusie voortvloeit uit de keuze voor het instrument van de beheersverordening.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33ae2381a737099d0f2cf495383fb865253234e6bda312b9d6174d23205b7e0b | shasum -a 256