Onder 4.3.1 Rechtbank Den Haag 19 maart 2014

Anders dan eisers, ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de StAB ten aanzien van een deel van het perceel [kadastrale aanduiding 3], groot 30.000 m2, dat voorafgaand aan de planologische wijziging op grond van het Bestemmingsplan “Buitengebied” uit 1970, de bestemming “Agrarische Doeleinden, klasse B (AB)” had, van onjuiste bebouwingsmogelijkheden is uitgegaan. Uit artikel 4, eerste lid van de planvoorschriften volgt dat - wat betreft gebouwen - slechts gebouwen benodigd voor agrarische bedrijfsvoering zijn toegestaan. Niet valt in te zien dat het om meer of andere gebouwen gaat dan de in artikel 4 specifiek genoemde woning(en) en een bedrijfsgebouw(en). De conclusie van de StAB dat de planologische wijziging in dit geval slechts tot een beperkte afname van bebouwingsmogelijkheden heeft geleid, kan worden gevolgd. De rechtbank ziet geen aanleiding om verweerder te volgen in het standpunt dat de StAB er ten onrechte aan voorbij is gegaan dat perceel [kadastrale aanduiding 2] zijn hoogste waarde ontleende en ontleent aan het legale gebruik als paardenbak, zodat van een waardeverandering geen sprake zou zijn. De StAB heeft er in haar nader deskundigenrapport terecht op gewezen dat verweerder niet heeft toegelicht op grond waarvan het hobbymatig gebruik van een paardenbak bij een (bedrijfs)woning is toegestaan, terwijl de StAB voorts heeft geconcludeerd dat onder de oude en nieuwe planologische regimes ter plaatse geen (bedrijfs)woningen mogelijk zijn. Nu verweerder hiertegen niets heeft ingebracht, volgt de rechtbank de StAB in zijn conclusies op dit punt. De rechtbank ziet ook overigens geen aanleiding om de door de StAB gemaakte planologische vergelijking voor onjuist te houden. Daarom bestaat ook geen grond om aan te nemen dat de op basis daarvan verrichte taxaties op onjuiste uitgangspunten zijn gebaseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/784b2a240b68e6e8a7e20794b1612cc25c2d5293b4169b773ef054a15e33a864 | shasum -a 256