Onder 4.2. Rechtbank Den Haag 4 juni 2014

Vast staat dat [A] ten val is gekomen in de nabijheid van de scheuren; het betreft een ongeveer vijf meter lange langsscheur (in de rijrichting) en een haaks daarop staande dwarsscheur. [eiseres] stelt -naar de rechtbank begrijpt- dat zonder meer aannemelijk is dat de valpartij is veroorzaakt door de scheuren in het asfalt, nu er geen enkele andere reden voor de val is gebleken. Zij verwijst ter onderbouwing van deze stelling naar het partijrapport van [ongevallendeskundige] en de verklaringen van [C] en [B]. Volgens haar reed [A] rustig en gecontroleerd, en moeten de scheuren dus wel de reden zijn geweest van het plotseling omklappen van het stuur en de daarop gevolgde val. De Gemeente betwist een en ander. Zij heeft er op gewezen dat er wel degelijk andere oorzaken voor het ongeval denkbaar zijn; het betrof een steile afdaling waarbij de jonge fietser met passagier mogelijk in onbalans is geraakt door schrikken, remmen of relatief hoge snelheid in combinatie met een achteropzitter. De scheuren zijn voorts dermate ondiep dat er nauwelijks sprake is van niveau verschil, zodat de scheurvorming als oorzaak van het ongeval niet aannemelijk is, aldus de Gemeente.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa3cc91e8b419089c281dd73ec87898b9df573ea2f625df9139feb6eebbfe434 | shasum -a 256