Onder 4.3. Rechtbank Den Haag 4 juni 2014

De rechtbank oordeelt dat tot op heden de oorzaak van het ongeval niet met zekerheid is komen vast te staan. Weliswaar stelt partijdeskundige [ongevallendeskundige] in zijn rapport dat de ter plaatse aanwezige scheurvorming “ in aanmerking kan komen voor de in- c.q. aanleiding van de onbalans van de fiets en daarmee de oorzaak van de uiteindelijke val ” maar zijn visie overtuigt, mede in het licht van de overige gegevens, niet. Daargelaten dat hij slechts een mogelijk scenario schetst, is zijn mening dat de reden van de val moet worden gezocht in het “boogvormig verloop” van de langsscheur, waardoor de banden van de fiets het spoor willen volgen en een situatie ontstaat waarbij zijdelingse bewegingen elkaar snel opvolgen, de bestuurder onvoldoende gelegenheid heeft om te corrigeren en de kans nog groter is dat er bij de ene correctie (stuurbeweging) de andere tegengestelde correctie (stuurbeweging) al uitgevoerd zou moeten worden , op een belangrijk punt strijdig met de door [C] opgestelde verklaring. Terecht heeft de Gemeente er immers op gewezen dat deze getuige juist spreekt over een plotselinge scheefstand van het stuur en niet rept over een toenemende onbalans en meerdere stuurcorrecties, hetgeen [C] in voorkomend geval had moeten zijn opgevallen, nu hij pal achter [A] reed. Daar komt bij dat [eiseres] ter zitting heeft benadrukt dat volgens haar niet de langsscheur maar het zogenoemde “kuiltje” ter hoogte van de aansluiting van de langsscheur met de dwarsscheur de oorzaak van het ongeval is geweest, zoals ook [B] in haar verklaring heeft opgetekend, terwijl die mogelijkheid juist weer niet door [ongevallendeskundige] is genoemd als oorzaak van het ongeval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa3cc91e8b419089c281dd73ec87898b9df573ea2f625df9139feb6eebbfe434 | shasum -a 256