Onder 22. Rechtbank Den Haag 17 juni 2014

Uit het gehoor, de verklaring van [B] onder 8) en de verklaringen van [getuige] onder 6) en afgelegd ter zitting volgt dat eiser zonder geloof naar Nederland is afgereisd. Eiser gaat op 22 januari 2012 voor het eerst naar de kerk. Hij maakt vervolgens in Nederland kennis met kerken en christenen. In een proces van tien maanden heeft hij zich verdiept in het christelijk geloof, waarna hij de keuze heeft gemaakt voor de doop op 27 november 2012. Uit het verhandelde ter zitting van 6 februari 2014 volgt dat eiser voorafgaand aan deze doop een persoonlijk gesprek heeft gevoerd met [getuige] waarin hij is ingegaan op eisers motieven om christen te worden. Nadat [getuige] en andere geestelijken overtuigd waren van eisers bekering, is hij gedoopt. Onder deze omstandigheden heeft verweerder onvoldoende gemotiveerd waarom in dit geval niet is gebleken van enige voorbereidingshandelingen op de doop, dan wel dat sprake zou zijn van een kort proces van bekering. Voorts kan naar het oordeel van de rechtbank geen doorslaggevende betekenis worden toegekend aan de omstandigheid dat eiser niet wist wat voorganger [A] dacht bij het uitzoeken van Psalm 150. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom eiser dat zou moeten weten en waarom dit een belangrijk element is voor de beoordeling van de geloofwaardigheid en oprechtheid van de bekering. Verweerder heeft voorts onvoldoende gemotiveerd waarom eiser hierover op pagina 11 en 12 van het gehoor algemeen en weinig concreet heeft verklaard en waarom deze verklaringen niet overtuigend zouden zijn. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat uit het bestreden besluit niet volgt dat verweerder eisers antwoorden op de gestelde vragen over wat er voor de doop is gebeurd heeft meegewogen. De beroepsgrond slaagt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6f7a1968948d2af2bd04f4b4e52cbb08ee9cf8ef806a969b3885375ef55ea73b | shasum -a 256