Alinea 16 Rechtbank Den Haag 13 oktober 2015

3. Eiser heeft de opheffing van de ongewenstverklaring als zodanig onbestreden gelaten. Wel heeft hij het moment waarop de ongewenstverklaring is opgeheven en het inreisverbod is opgelegd bestreden. In eisers optiek had verweerder de ongewenstverklaring moeten opheffen per de datum van zijn aanvraag (29 augustus 2014) en moeten afzien van het opleggen van een inreisverbod. Van een ernstige bedreiging van de openbare orde als bedoeld in artikel 6.5a, vijfde lid, van het Vb 2000 is ten aanzien van eiser geen sprake meer. Hiertoe is van belang dat zijn veroordeling dateert van 23 maart 2007, het strafbare feit al meer dan acht jaren geleden is begaan, eiser de opgelegde straf heeft ondergaan en hij zich nadien niet meer schuldig heeft gemaakt aan dergelijke strafbare feiten. Eiser heeft in dit verband verwezen naar de door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) bij uitspraken van 23 oktober 2013 aan het Hof van Justitie (het Hof) gestelde prejudiciële vragen (ECLI:NL: RVS:2013:1695), die bij arrest van 11 juni 2015 door het Hof zijn beantwoord (C-554/13). In de in beroep ingelaste zienswijze heeft eiser zich tot slot nog op het standpunt gesteld dat verweerder op grond van artikel 66a, achtste lid, van het Vb 2000 had moeten afzien van het opleggen van een inreisverbod. Hiertoe heeft hij verwezen naar zijn standpunt over de afwezigheid van een ernstige bedreiging van de openbare orde en in aanvulling daarop gesteld dat een nieuw inreisverbod bovenop de jaren van ongewenstverklaring extra belastend voor hem is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ada2ca8eb8aa7cf8a6309b946237d89f4c85003f6ba656079afd00760d309e94 | shasum -a 256