Onder 4.5. Rechtbank Den Haag 9 september 2015

Daarbij verwerpt de rechtbank het betoog van Amstelstaete dat de bank blind mocht vertrouwen op de juistheid van de schriftelijke opgaven door de hypotheekadviseur en [eisers] , omdat het hier ging om een “self certified” hypotheek en [eisers] hiervan op de hoogte waren. Met [eisers] is de rechtbank in de eerste plaats van oordeel dat uit de enkele vermelding op het aanvraagformulier van de hypotheek van de woorden: “Arrangementsnummer: SELF CERTIFIED” voor een consument niet duidelijk blijkt dat de bank zich distantieert van zijn wettelijke informatieverplichting. In de tweede plaats overweegt de rechtbank dat dit betoog tot het onaanvaardbare gevolg zou leiden dat Amstelstaete alle verantwoordelijkheid ter zake de hypotheekaanvraag zonder enige verdere controle bij [eisers] kan leggen en het risico van een onzorgvuldige voorbereiding of onverantwoorde hypotheekverstrekking volledig op [eisers] afwentelt. De rechtbank overweegt mede met het oog op het bepaalde in artikel 6:76 BW (aansprakelijkheid voor hulppersonen) dat Amstelstaete, ook als zij bij de totstandkoming van een overeenkomst gebruik maakt van een tussenpersoon, verantwoordelijk blijft voor de voldoening van de op haar rustende precontractuele zorgplicht. Als Amstelstaete zoals zij kennelijk betoogd de uitvoering van haar wettelijke taak volledig bij S&L heeft gelegd, diende zij er alsnog op toe te zien dat haar zorgplicht ook door S&L Star werd nageleefd. De rechtbank wijst in dit verband op de parlementaire geschiedenis van dit artikel, waarbij het volgende wordt opgemerkt (PG bij art. 6:76 BW, p. 266):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f231921941d6375f30eaee1e26db336544d744837e6db158cf79b3faa4248c1 | shasum -a 256