Onder 4.3 Rechtbank Den Haag 23 februari 2015

[A] heeft in zijn advies en zijn nadere reactie van 25 maart 2014 uiteengezet dat voor een planvergelijking de feitelijke situatie niet van belang is, maar hetgeen het maximaal mogelijk was volgens het oude bestemmingsplan. In het kader van deze planvergelijking moet mede rekening worden gehouden met de bouw van een geluidsscherm van 15 meter op de bestemming “Verkeer”. Ter zitting heeft de gemachtigde van verweerder in aanvulling hierop gesteld dat een geluidsscherm opgericht had kunnen worden met een ondergrondse fundering. Met deze mogelijkheid heeft[B] in zijn reactie geen rekening gehouden. Ook is[B] voor de breedte van de rijwegen in zijn advies uitgegaan van de door het [X 2] voor Regelgeving en Onderzoek in de[C]) gegeven richtlijnen, aldus de gemachtigde van verweerder. De rechtbank is van oordeel dat[B] met de verwijzing naar de[C] niet heeft onderkend dat hiermee slechts aanbevelingen gegeven zijn, waarvan verweerder had kunnen afwijken. Voor het oprichten van een geluidsscherm kon meer ruimte worden gebruikt dan zoals[naam 3][B] doet voorkomen. Reeds hierom hebben eisers naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderbouwd dat het oprichten van een geluidsscherm constructie technisch niet mogelijk was. Ook overigens is de rechtbank uit het rapport van[B] niet gebleken dat het oprichten van een geluidsscherm van 15 meter onder het oude bestemmingsplan met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid uitgesloten was. In de door[B] aangehaalde uitspraken van de rechtbank Zwolle van 25 januari 2010, ECLI:NL:RBZLY:2010:1049, en van de Afdeling van 10 november 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BO3487, ziet de rechtbank geen aanleiding hier anders over te oordelen. Reeds niet omdat die uitspraken betrekking hebben op andere situaties dan hier aan de orde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/070c8a868b7bbc3726270a1502c52e991de8b978102b8e580fa93d467bf60617 | shasum -a 256