Onder 6.6. Rechtbank Den Haag 2 februari 2015

De wrakingskamer is van oordeel dat de rechter-commissaris het beginsel van hoor en wederhoor heeft geschonden door op verzoek van de officier van justitie het verhoor van de getuige te onderbreken en met de officier van justitie buiten de aanwezigheid van de verdediging de verklaring van de getuige te bespreken zonder de raadsvrouw de gelegenheid te bieden zich hierover uit te laten, terwijl bovendien de raadsvrouw van verzoeker niet wist wat het onderwerp van dit gesprek was. De wrakingskamer is ervan overtuigd dat de rechter-commissaris, mede gelet op zijn dubbele taakstelling tijdens dit verhoor, bij zijn handelswijze de bescherming van de identiteit van de bedreigde getuige voor ogen had en niet de opzet de verdediging op achterstand te stellen. Het is goed dat de rechter-commissaris achteraf openheid van zaken heeft gegeven over de inhoud van het gesprek tussen hem en de officier van justitie. Dit neemt echter niet weg dat de rechter-commissaris geen toepassing heeft gegeven aan het beginsel van hoor en wederhoor, door de raadsvrouw van verzoeker niet te betrekken bij de beslissing omtrent het verzoek van de officier van justitie. Dat had, zeker gelet op het feit dat de raadsvrouw van verzoeker bezwaar had gemaakt tegen het verzoek van de officier van justitie, in de rede gelegen. Door na te laten om ten aanzien van het verzoek van de officier van justitie hoor en wederhoor toe te passen, heeft de rechter-commissaris de belangen van de verdediging op dat moment uit het oog verloren. Dit geldt te meer, nu de wet in artikel 187d Sv voorziet in een procedure tot het ter zitting en ten overstaan van de raadsvrouw van verzoeker beoordelen van bezwaren van het openbaar ministerie tegen bepaalde antwoorden van de getuige, op de grond dat de bescherming van zijn identiteit in het geding is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0eb80cb0ec4ffbeba0ef2d66945b851769bb6f7dd3f2202dc9f35673def23934 | shasum -a 256