Onder 4.6. Rechtbank Den Haag 24 augustus 2015

Volgens [eiser] is in strijd met artikel 63 Sr bij de beoordeling van de erkenning van het arrest en van de vraag of aanleiding bestaat voor aanpassing van de strafduur geen rekening gehouden met de omstandigheid dat [eiser] reeds voorafgaand aan het wijzen van het arrest door de rechtbank Breda is veroordeeld tot een gevangenisstraf, welke straf in mindering zou moeten strekken op het de maximale strafduur. Uit de hiervoor in 2.8. omschreven brief van 6 maart 2015 blijkt dat [eiser] dit standpunt reeds heeft voorgelegd aan het gerechtshof. Kennelijk heeft dit voor het gerechtshof niet tot een ander oordeel geleid omtrent de vraag of de aan [eiser] opgelegde gevangenisstraf dient te worden aangepast en de voorzieningenrechter ziet – gelet op de meergenoemde marginale toetsing – geen aanleiding voor een andersluidend oordeel. Daar komt nog bij dat de Staat onbetwist heeft aangevoerd dat [eiser] deze kwestie aan de Belgische rechter had moeten voorhouden, zodat de Belgische rechter een eventueel geldende samenloopregeling had kunnen toepassen. Naar voorlopig oordeel heeft de Staat in dit verband terecht betoogd dat de procedure tot erkenning van een buitenlandse uitspraak voor het gerechtshof zich niet leent voor een correctie van de strafoplegging door de buitenlandse rechter.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2533d96f2ec960ac8b81c3b8c1ad484f1498f55b69361a0d63566a569423d68 | shasum -a 256