Citaat | Rechtbank Den Haag 29 juli 2016

Onder 3.3 Rechtbank Den Haag 29 juli 2016

Een alinea uit Rechtbank Den Haag 29 juli 2016, ECLI:NL:RBDHA:2016:10620.

De vraag is dan of de wetgever artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn heeft geïmplementeerd. Aangezien het een facultatieve bepaling betreft en niet een dwingendrechtelijke norm, kan eiseres zich immers slechts op deze bepaling beroepen als deze bepaling daadwerkelijk is geïmplementeerd. Anders dan door eiseres is betoogd is de rechtbank van oordeel dat artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn niet in de Nederlandse wet- en regelgeving is geïmplementeerd. Hoewel artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn wel in de transponeringstabel is genoemd bij artikel 3.13, tweede lid van het Vb 2000, maakt dat nog niet dat de wetgever ook echt de bedoeling heeft gehad om deze bepaling te implementeren op de wijze die eiseres voorstaat. Bepalend voor de vraag of verweerder deze bepaling heeft geïmplementeerd is de tekst van de aanpassingen aan de wet- en regelgeving en de toelichting daarop. Daaruit blijkt niet dat verweerder het voornemen had om artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn in artikel 29 van de Vw 2000 te implementeren. De tekst van artikel 29 van de Vw 2000 is immers bij de implementatie van de Richtlijn niet aangepast. Ook kan niet uit de toelichting op de implementatie van de Richtlijn worden opgemaakt dat verweerder artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn op deze wijze heeft willen implementeren. Zoals ook door verweerder in het verweerschrift is opgemerkt, moet het ervoor worden gehouden dat de wetgever met de opname van artikel 10, tweede lid, van de Richtlijn in de transponeringstabel heeft willen uitdrukken dat de mogelijkheid bestaat om eventueel op een later moment tot implementatie van de facultatieve begunstigden van de Richtlijn over te gaan. Voor een eventuele toekomstige uitbreiding is reeds voorzien in een ‘kapstokbepaling’ in de regelgeving, zijnde artikel 3.13, tweede lid, van het Vb 2000. Een en ander betekent niet dat van die uitbreidingsmogelijkheid al gebruik is gemaakt. De Richtlijn is dan ook niet van toepassing op de onderhavige aanvraag van eiseres. Dat betekent dat ook haar beroep op artikel 17 van de Richtlijn, waarin onder meer is opgenomen dat bij een afwijzing van een verzoek om toelating een belangenafweging dient plaats te vinden, niet slaagt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d78dc3727113cea4b7c4f3d150ee91db40faf6036c71a38b5423b7af0f031cc7. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d78dc3727113cea4b7c4f3d150ee91db40faf6036c71a38b5423b7af0f031cc7, en de alinea staat in dat document op bytes 12155 tot 14392.