Onder 4.21. Rechtbank Den Haag 5 oktober 2016

Het voorgaande leidt vervolgens tot de conclusie dat Nationale-Nederlanden de verzekeringsovereenkomst niet mocht opzeggen met een beroep op artikel 7:929 lid 2 BW. Nationale-Nederlanden heeft in dit verband immers aangevoerd dat zij bij kennis van de ware stand van zaken een drietal clausules zou hebben bedongen (een clausule voor de nek, voor de schouder en voor de knie). Tevens heeft zij aangevoerd dat haar acceptatiebeleid zodanig is dat in geval van drie beperkende clausules een verzekering aan een verzekeringnemer wordt geweigerd (zie 2.30). Gelet op de verwerping van de stelling van Nationale-Nederlanden dat zij in verband met de schouder een afzonderlijke clausule zou hebben bedongen, moet ervan worden uitgegaan dat bij kennis van de ware stand van zaken ten tijde van het sluiten van de verzekeringsovereenkomst slechts twee clausules aan de orde zouden zijn geweest, te weten een clausule voor de nek en een clausule voor de knie. In dat geval zou Nationale-Nederlanden, zoals zij ter zitting zelf heeft erkend, de verzekeringsovereenkomst met [A] wel hebben gesloten, maar was – naast de overeengekomen clausule voor de knie – ook een clausule voor de nek onderdeel geweest van de verzekeringsovereenkomst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de4d9aef7982de5442aaff8e747899f05529e82b5b66eb98ddb079fdca98fc73 | shasum -a 256