Alinea 32 Rechtbank Den Haag 7 oktober 2016

11. De rechtbank ziet aanleiding zelf in de zaak te voorzien en overweegt daartoe als volgt. Verweerder heeft zich in het bestreden besluit primair op het standpunt gesteld dat van een reële en voorzienbare vrees geen sprake is, nu eiser na het steekincident nog een half jaar zonder problemen in het land van herkomst heeft kunnen verblijven en niet valt in te zien waarom eiser zich niet opnieuw aan deze problemen zou kunnen onttrekken. De rechtbank is van oordeel dat het standpunt van verweerder dat de vrees van eiser voor zijn onder 2 bedoelde problemen niet reëel en voorzienbaar is, de toets in rechte kan doorstaan. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat de aanvraag is gegrond op omstandigheden die een rechtsgrond voor verlening van de gevraagde vergunning vormen. Verweerder heeft de asielaanvraag daarom terecht afgewezen. Gelet op wat hiervoor is overwogen, was verweerder echter gehouden de aanvraag af te wijzen op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vw. Door toepassing van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw zijn er ten onrechte andere rechtsgevolgen aan het bestreden besluit verbonden. Zo is aan het instellen van beroep niet verbonden dat de rechtsgevolgen van het besluit worden opgeschort en is ten onrechte een inreisverbod opgelegd en een vertrektermijn onthouden. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit en bepaalt zelf voorziend dat de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd wordt afgewezen op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vw en dat deze uitspraak in de plaats treedt van het bestreden besluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9f4e020c1f7ebcf2fc2420e5733764660cb22637469e1f4b724bf9e493a59148 | shasum -a 256