Alinea 34 Rechtbank Den Haag 21 juli 2016

4. KPN heeft bij antwoord aangevoerd dat [eiser] , net als andere klanten van KPN, in juni 2007 een nieuwsbrief heeft ontvangen, waarin is vermeld dat KPN kosten in rekening zou gaan brengen voor het gebruik van acceptgiro’s. Naar aanleiding hiervan heeft [eiser] zijn betalingswijze niet aangepast. Tot 2012 heeft [eiser] de acceptgirokosten voldaan. Door de facturen van KPN zonder protest te betalen heeft [eiser] het vertrouwen gewekt dat hij instemde met de in rekening gebrachte acceptgirokosten. Voor zover KPN voor 2007 al niet gerechtigd was deze kosten door te berekenen, is er door aanbod en aanvaarding een aanvullende afspraak tot stand gekomen. In 2015 is het bedrag voor het betalen per acceptgiro verhoogd. In verband hiermee heeft KPN haar klanten er in de aankondiging van mei 2015 op gewezen dat zij het abonnement om die reden gratis mochten wijzigen of beëindigen. Hiervan heeft [eiser] geen gebruik gemaakt. Gelet op het feit dat er al een overeenkomst was op grond waarvan KPN de acceptgirokosten mocht doorberekenen en gelet op de feiten en omstandigheden brengen de redelijkheid en billijkheid met zich dat KPN gerechtigd was deze tariefsverhoging door te voeren. Voor zover de verplichting tot betaling van de acceptgirokosten niet uit de overeenkomst voortvloeit, wijst KPN op artikel 6:47 BW. [eiser] is niet ingegaan op suggesties van KPN om over te stappen naar automatische incasso. De door KPN in rekening gebrachte kosten betreffen (nagenoeg) de daadwerkelijk gemaakte kosten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fa462d12c209781d391b6769879a6fd8da124cebb77ed03183a1d7276a1a034 | shasum -a 256