Onder 4.2. Rechtbank Den Haag 31 oktober 2016

Aan dit strikte criterium is in deze zaak niet voldaan, heel kort gezegd omdat de uitkomst van een bodemprocedure te onzeker is. Niet kan worden uitgesloten dat de bodemrechter [eiseres] zal volgen in haar primaire standpunt. Tussen partijen is immers niet in geschil dat de schade door Nationale-Nederlanden dient te worden vergoed op grond van de door haar verleende voorlopige dekking, dat Nationale-Nederlanden in dat kader geen vragen aan [eiseres] heeft gesteld over haar strafrechtelijk verleden en dat aan de voorlopige dekking een volwaardige verzekeringsovereenkomst ten grondslag ligt. De door Nationale-Nederlanden aangevoerde bijzondere omstandigheden zijn echter van dien aard, dat ook niet onaannemelijk te achten is dat de bodemrechter zal oordelen dat de voorlopige dekking (mede) is verleend op basis van de in de eerdere aanvraagformulieren verstrekte – onjuiste – informatie, zodat [eiseres] in dit kader niet aan zijn mededelingsplicht heeft voldaan. Hiertoe is met name relevant dat de verzekering moest worden gewijzigd als gevolg van het handelen van Univé als vermeld onder 2.5. Dit handelen moet in de relatie tussen Nationale-Nederlanden en [eiseres] aan [eiseres] worden toegerekend, die overigens ook zelf de onjuistheid in de vorige polis nooit aan Nationale-Nederlanden heeft doorgegeven. Voorts duurde de (verzekerings)relatie tussen partijen op dat moment al drie jaar en had [eiseres] in dat kader al tweemaal, laatstelijk nog in datzelfde jaar, een vraag over haar strafrechtelijk verleden met nee beantwoord. In dit geding kan niet met de vereiste mate van waarschijnlijkheid worden voorspeld hoe de bodemrechter deze omstandigheden zal wegen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6b7cb156a154d79410811b46a2e27f39f5a8477a76a57312d0095a4f45aa7307 | shasum -a 256