Onder 4.8. Rechtbank Den Haag 1 december 2016

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter zijn voormelde door [eiser] gestelde omstandigheden niet zodanig dat verwacht mag worden dat zijn gratieverzoek hoogstwaarschijnlijk zal worden gehonoreerd. Voor wat betreft het beroep van [eiser] op het 'opgewekte vertrouwen' heeft de Staat - onbetwist - aangevoerd dat de twaalf maanden gevangenisstraf, waarvan thans de executie plaatsvindt, abusievelijk niet was geregistreerd op de detentiekaart van [eiser] , waarna in mei 2016 is besloten tot vrijlating van [eiser] en nadien een schadevergoeding is uitgekeerd. Op grond hiervan kan de - onder 4.2 vermelde - executieplicht van de Staat (lees: het Openbaar Ministerie) echter niet terzijde worden geschoven. Te minder nu aangenomen moet worden dat [eiser] moet hebben geweten dat de onderhavige voorwaardelijke straf nog niet was geëxecuteerd. Hij was immers ervan op de hoogte dat die straf was opgelegd, terwijl uit het arrest van 28 april 2014 volgt dat hij zich moet hebben gerealiseerd dat hij de daaraan verbonden bijzondere voorwaarden niet had nageleefd. Daarnaast is een ernstige impact op de persoonlijke omstandigheden van een veroordeelde inherent aan het ondergaan van een vrijheidsstraf. Te meer indien hij zijn leven weer in goede banen heeft weten te leiden. Dat gegeven is echter in zijn algemeenheid onvoldoende voor het honoreren van een gratieverzoek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db71031e023b42d753f60150cd86280ff8e58c55ce66de21e09501ffdc2553c4 | shasum -a 256