Onder 8.3 Rechtbank Den Haag 16 november 2016

Uit het proces-verbaal van bevindingen van de KMar van 15 oktober 2016 blijkt dat de ambtenaar van de KMar aan eiser heeft kenbaar gemaakt dat hij het voornemen heeft aan hem een vrijheidsontnemende maatregel op te leggen. De ambtenaar van de KMar heeft hem vervolgens gevraagd of er feiten of omstandigheden zijn die maken dat dit volgens hem in zijn geval niet mogelijk is. Eiser heeft daarop geantwoord: ‘Nee, die zijn er niet.’. Voorts is aan eiser gevraagd of er bijzondere medische omstandigheden zijn waarmee rekening moet worden gehouden en of hij medicijnen gebruikt. Eiser heeft daarop geantwoord: ‘Nee, ik ben gezond en ik gebruik geen medicijnen’. Verweerder heeft daarmee voldaan aan zijn verplichting te onderzoeken of aanleiding bestaat een lichter middel dan vrijheidsontneming toe te passen. Verweerder heeft in het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel gemotiveerd dat niet afdoende een minder dwingende maatregel doeltreffend kan worden toegepast. Hij heeft daarbij betrokken dat eiser op de vraag of er feiten of omstandigheden zijn die zouden moeten leiden tot de conclusie dat de vrijheidsontnemende maatregel onevenredig bezwarend is, geen feiten of omstandigheden heeft aangevoerd. Zoals blijkt uit het proces-verbaal van bevindingen van 15 oktober 2016, zoals hiervoor weergegeven, is die vaststelling juist. Er is daarom geen grond voor het oordeel dat sprake is van een motiveringsgebrek in het besluit. De beroepsgrond slaagt niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/407c461c5b8bb5affc70ba2c11fc0edbf57ede98f1c0700b12732afac1b8da09 | shasum -a 256