Alinea 15 Rechtbank Den Haag 5 december 2016

2. Verweerder heeft de aanvraag van eiser onder verwijzing naar artikel 3, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet Bibob afgewezen omdat er het ernstig gevaar bestaat dat de gevraagde vergunningen mede zullen worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen op geld waardeerbare voordelen te benutten. Daaraan heeft verweerder het volgende ten grondslag gelegd. Uit het onderzoek van het Landelijk Bureau Bibob (hierna: het LBB) is gebleken dat de heer [persoon 3] (hierna: de erflater), van wie [persoon 2] een erfgenaam is, zich schuldig heeft gemaakt aan niet-ambtelijke omkoping en overtreding van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: de Awr). Daartoe wijst verweerder op het vonnis van de rechtbank Haarlem van 9 oktober 2009, waarbij de erflater is veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaren en een geldboete van € 932.500,-. Nu [persoon 2] de nalatenschap van de erflater heeft aanvaard, heeft de erflater indirect vermogen dat op criminele wijze is verkregen, verschaft aan eiser. In het bestreden besluit heeft verweerder dat standpunt, in afwijking van het advies van de Adviescommissie bezwaarschriften van 6 april 2016 (hierna: het advies), gehandhaafd. Verweerder wijst er op dat Holland Casino en de Nederlandse staat door het handelen van de erflater voor bedragen van respectievelijk f 12.000.000,- en € 1.800.000,- zijn benadeeld. Dat € 800.000,- aan de Staat is terugbetaald middels een vaststellingsovereenkomst met de Belastingdienst kan eiser niet baten, nu dat bedrag te laag is om te stellen dat het resterende vermogen in de erfenis ‘schoon’ is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3f1bfae8d38c427632d37b7882de297640fe467988de3837be7bd2b1644ca398 | shasum -a 256