Onder 5.4. Rechtbank Den Haag 5 december 2016

Uit de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:2226) volgt dat voordeel dat is behaald met criminele activiteiten in beginsel deel blijft uitmaken van het vermogen zolang dit niet door bijvoorbeeld een ontnemingsmaatregel aan het vermogen is onttrokken. Dat neemt volgens de Afdeling echter niet weg dat tijdsverloop onder omstandigheden dient te worden meegenomen in de beoordeling omdat het rechtstreekse verband tussen het verkregen voordeel en de benutting daarvan in de loop van te tijd kan afnemen. Eiser heeft echter niet gesteld, en overigens evenmin is anderszins gebleken, dat het vermogen dat [persoon 2] heeft verkregen uit de nalatenschap van de erflater zodanig marginaal is in relatie tot zijn eigen vermogen dat, mede gelet op het tijdsverloop, niet kan worden gezegd dat met de aanvaarding van de nalatenschap zijn gehele vermogen besmet is geraakt, dan wel nog altijd besmet is. De ter zitting naar voren gebrachte omstandigheid dat voor het uitbaten van het pand aan de [adres] vermogen wordt benut dat is verdiend met huuropbrengsten uit verschillende panden van [persoon 2] en [persoon 1] kan eiser niet baten, reeds nu eiser niet heeft gesteld dat die panden niet zijn aangeschaft met het vermogen dat uit de nalatenschap van de erflater is verkregen. Gelet daarop heeft verweerder zich in redelijkheid onder verwijzing naar het advies van het LBB op het standpunt kunnen stellen dat het ernstig vermoeden bestaat dat de gevraagde vergunningen mede zullen worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen op geld waardeerbare voordelen te benutten. Daarin ligt naar het oordeel van de rechtbank besloten dat de weigering de gevraagde vergunningen te verlenen naar het oordeel van verweerder proportioneel wordt geacht

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3f1bfae8d38c427632d37b7882de297640fe467988de3837be7bd2b1644ca398 | shasum -a 256