Onder 4.16 Rechtbank Den Haag 14 december 2016

Naar het oordeel van de rechtbank kan het beroep van [eiser] op de b-grond niet slagen. De Staat heeft terecht betoogd dat uit het nader onderzoek dat in het strafdossier is gerelateerd wellicht onvoldoende nader bewijs naar voren is gekomen om tot vervolging over te gaan, maar dat dit niet betekent dat er geen redelijke twijfel is over de onschuld van [eiser] . Immers, het feit dat drie verbalisanten onafhankelijk van elkaar de stem van [eiser] hebben herkend is blijven staan en is door het nader onderzoek niet ontkracht. De rechtbank is evenals de Staat van oordeel dat de meervoudige stemherkenning zodanig zwaar weegt dat niet gezegd kan worden dat van de onschuld van [eiser] is gebleken, althans dat daar geen redelijke twijfel meer over mogelijk is. Dat de bandopname met het getapte telefoongesprek niet aan een stemherkenningsdeskundige is voorgelegd maakt dit, anders dan [eiser] heeft betoogd, niet anders. Doorslaggevend is of uit het strafdossier zoals het er ligt blijkt van de onschuld van de (gewezen) verdachte en dat is hier in onvoldoende mate het geval. Dat de Nationale Ombudsman hierover anders heeft geoordeeld en heeft geconcludeerd dat [eiser] ’s onschuld voldoende aannemelijk is geworden (pagina 10 onder punt 6 van het rapport), zoals [eiser] heeft aangevoerd, is niet bepalend. Nog daargelaten dat de Nationale Ombudsman blijkens het rapport niet aan de Begaclaim-criteria heeft getoetst, maar aan de tekst van de in 2012 geldende Aanwijzing gebruik sepotgronden, is het oordeel van de Nationale Ombudsman niet bindend voor de burgerlijke rechter en dient de rechtbank dus zelfstandig aan de Begaclaim-criteria te toetsen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5bcbbcbfa2f80e93125c155e9a7315c6e55a8951c797146233993b624fef312e | shasum -a 256