Onder 4.7 Rechtbank Den Haag 14 december 2016

Het samenstel van de brieven van 28 april 2009, 27 juli 2009, 7 februari 2012 en 26 maart 2012 moet aldus worden uitgelegd dat [eiser] zich van meet af aan zijn rechten zowel voor wat betreft de aanhouding als voor wat betreft de (weigering tot wijziging van) de sepotcode en de daaruit voorvloeiende gestelde inkomstenderving heeft voorbehouden. Hoewel de brieven van 7 februari 2012 en 26 maart 2012, zoals de Staat heeft aangevoerd, inderdaad geen expliciete aansprakelijkheidsstelling bevatten, wordt in deze brieven wel expliciet verwezen naar de eerdere correspondentie, waarin dat wel het geval was. Zowel uit de context ( [eiser] heeft zich sinds 2009 consequent en herhaaldelijk op het standpunt gesteld dat de verdenking die leidde tot de aanhouding en daarmee de aanhouding zelf onterecht was en dat de gehanteerde sepotcode 02 onjuist was) als uit het samenstel van brieven heeft de Staat kunnen afleiden dat [eiser] zich zowel ten aanzien van de schade geleden door de aanhouding en de gekozen sepotcode als ten aanzien van zijn verzoek tot aanpassing van die sepotcode het recht op nakoming heeft voorbehouden. De Staat was daarmee voldoende gewaarschuwd dat hij er rekening mee moest houden dat hij de relevante gegevens en bewijsmaterialen beschikbaar moest houden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5bcbbcbfa2f80e93125c155e9a7315c6e55a8951c797146233993b624fef312e | shasum -a 256